Verslagen 2017

Ritverslagen, laatste nieuws, ... kortom alles over onze belevenissen

Mallorca oktober 2017

Levenslessen in Mallorca

 

Er zijn weinig zekerheden in het leven, maar de Mallorca-reis van de Heidestoempers is er zeker één. Reisleider Jos A. is meestal maar net bekomen van de Paasuitstap met de club naar het Spaanse eiland, of hij begint al te plannen voor de najaarsreis in oktober. Zo geschiedde ook dit jaar. Een bont gezelschap van 15 Heidestoempers stelde zich gewillig kandidaat voor deze niet te missen hoogtestage. Eén na één werden ze gescreend door Jos en toegelaten voor een 7-daagse trip naar de zon. Voor Eddy N. en Jean-Francois was het de allereerste keer dat ze hun benen gingen testen in Mallorca. Maar het zal zeker niet hun laatste keer zijn. Hun enthousiasme op het einde van de reis werkte zo aanstekelijk dat iedereen nog eens terug wil. Terug naar de zon, terug naar de bergen en terug naar hotel Helios, aan de Playa de Palma.

 

Toch is zo’n fietsreis in feite heel simpel : eten, fietsen, drinken, eten, drinken en slapen. En dat maal 6. Dat levert dan uiteindelijk 710 volle kilometers en 8400 hoogtemeters op. Die fietstochten zijn een mengeling van bergritten en zogenaamde vlakke ritten. ‘T is te zeggen : volgens Joske zijn dat vlakke ritten. Volgens onze Garmin staan ook die garant voor minstens 700 hoogtemeters. Laat je dus niks wijsmaken, ‘vlak’ bestaat niet in Mallorca.

 

Laat je ook niet misleiden door de weersvoorspellers daar. Op een dag werden we ’s morgens wakker met 100% kans op regen. De weer-app van Jos A. was duidelijk. De regenvestjes werden van stal gehaald, maar wat bleek : de ganse dag was het volle zon, 27 graden, met welgeteld 3 minuten regen. Goed voor 54 druppels. Ze kloppen dus die voorspellingen, maar hou er best geen rekening mee.

 

Jean-François, vol magnesium.


Wat hebben we nog geleerd in Mallorca ? Magnesium is een wondermiddel tegen krampen. Of toch niet ? Volgens Theo VZ is wetenschappelijk bewezen dat het niet helpt.

Jean-François (JF) kan ervan meespreken. Als neo-Heidestoemper had hij nog nooit in zijn leven met de fiets geklommen. Ondanks zijn pezig en sportief lichaam rees er dus enige twijfel bij de openingsrit aan de voet van de Cura, een klimmetje van 6 kilometer. JF schoot als een raket naar boven. Zijn aandrijfmotor sloeg zo hard aan dat de derailleur in zijn wiel schoot. Saved by the bell, bleek achteraf. De volgende klimtocht schoten de krampen van zijn aductoren tot ver achter zijn oren. Parcheggio was het gevolg en sindsdien weet ook hij alles van doseren en op hartslag rijden als het bergop gaat. Een mens is nooit te oud om te leren. En dat samen met een overdosis cafeïne en magnesium zorgde ervoor dat ook JF heelhuids bovenkwam nadien.

 

Gelet op de afkomst van de deelnemers is zo’n reis op linguïstisch vlak ook een interessante leerschool. Van Marcel K. leerden we de betekenis van ‘uitbuiken’. Vroeger was dat met sigaar en cognac bekomen van de boerenmaaltijd in een klein bijkamertje van de hoeve. ‘Segeworrig’ (nog zo’n Marcel-woord) is dat na het Helios-buffet, alwaar de meesten 4 tot 5 overvolle borden binnen schransten, even bekomen op de kamer om uiteindelijk via een boertje of andere flatulente fenomenen te bekomen van de overvolle maag. De familie Devalckeneer, wiens telg Anneke ons met veel enthousiasme vergezelde, gebruikt trouwens een ander woord voor schransen. Daar heet dat ‘schuiven’.  “Vake, wanneer gon we schuiven ?”, is een uitspraak die in de Kerkendijk dagelijks weerklinkt. “Nog efkes wochten, joeng…”, zegt dan de Witte, beter gekend als de burgemeester van de Colruyt.

 

Van alle eters spande Bert W. de kroon. De magerste en de snelste van allemaal ‘schoof’ het meeste binnen. Echt niet te doen. Iedereen dacht, die geraakt nooit meer boven met zijn fiets. Awel, ook daarin is hij de beste. Ook al vertrok Bert een paar minuten later, nog kwam hij als eerste boven. Telkens goud voor Bert dus, zilver voor de Jos en brons voor Lukas. Dat was de volgorde bovenop elke top.

 


 Jos zilver, Bert goud en Lukas brons : het podium op de Cura.


Walter G. heeft dus een plaatsje moeten prijsgeven in het bergklassement. Daar is een verklaring voor : onderweg had hij steevast oog voor die zeer kleine hondjes met roze strikjes, telkens vergezeld van een slanke Spaanse conchita op hoge hakken. We kwamen er zoveel tegen dat zijn gedachten niet bij de beklimmingen waren, maar wel bij zijn eigen chihuahua ‘Pompidou’. Maar eens aangekomen aan ons terras op het einde van de rit

waren zijn heimwee-buien snel voorbij. Daar zag hij dienster Carolina aan het werk en begon hij prompt mee alle tafels in het café-restaurant op te ruimen. Ieder van ons heeft een afwijking. Niet-opgeruimde tafels, dat is die van de Walter. Hij kan ze echt niet zien.

 

Ludo N. en Theo M. waren dit verlof zowat de Statler & Waldorf, zoals in de Muppet Show. Ze genoten met volle teugen, ze aanschouwden van op de zijlijn en gaven pikante commentaren bij al die ‘jonkies’ in Mallorca. Lu Neys heeft wel zijn peren gezien met de Melsen. President Theo reed dagelijks van het Kiekeskot naar het Konijnenkot en van het Konijnenkot terug naar het Kiekeskot. En de Ludo mocht daarbij telkens de kop trekken onderweg. Het kostte hem ook handenvol geld, want Theo M. bleek meer dan eens zijn geldbeugel vergeten. Erger nog, op een dag vergat hij toch wel zijn onafscheidelijke geplastificeerde Mallorca-kaart. Die heeft hij daar altijd op zak en wordt ’s avonds na de ritten zeker 100 keer opengevouwen. De Ludo kon het niet aanzien en kocht een eigen, weliswaar papieren kaart van wel € 3. Ook daar kon Theo M. niet afblijven en na 2 dagen bleef er al niks meer van over. Gelukkig vond de president zijn originele kaart terug bij hun 17de bezoek aan het Konijnenkot. Het werd zowaar een emotioneel weerzien. 

 


 Boekhouder Theo : de rekening klopt.


Het bestuur van de Heidestoempers was deze Mallorca-editie ook zeer goed vertegenwoordigd. Voorzitter Frank VT en duivel-doet-al Theo VZ keken toe dat alles goed verliep ginder en dat de Heidestoempers zich waardig gedroegen. Theo VZ was daarbij de boekhouder van dienst. Hij zorgde ervoor dat de geldpot goed gevuld bleef en noteerde feilloos van ’s middags tot ’s nachts ieders bestelling. Dat ging van vino tinto tot bocadillo queso serrano en van ssscervezza tot heerlijke rosé-wijn. Dag in dag uit was Theo in de weer met noteren. Nog voor de dienster kon noteren, stond het bij Theo al op zijn papiertje. En de boekhouding klopte wonderwel. Passief was telkens gelijk aan actief. Maar het werd wel spannend toen voorzitter Frank een paar keer een tournée générale boven toverde.

Ieders bestelling was feilloos genoteerd, maar moest dus niet aangerekend worden. Maar zoals een clubbestuur waardig werd ook dat snel opgelost : Theo crediteerde de zaak en zo kwam alles weer in orde.

 

Eddy N. bracht zijn vrouw Maaike mee en Bert W. werd vergezeld door vrouwlief Inge. Die twee genoten elke dag van de mooie omgeving, van het strand en van het prachtige weer. Ze dwongen wel manlief om twee dagen hun koersfiets te laten staan. Dat viel hen zwaar, maar ze gehoorzaamden. Dag 1 fietsten ze, met batterij, naar het gore oord Magaluf. Dat staat bij de Britse en Duitse jeugd beter gekend als het seksparadijs van Mallorca. Gelukkig liepen de batterijen van hun elektrische fietsen snel leeg en zijn ze er nooit aangekomen. De gevolgen waren anders niet te overzien. Dag 2 huurden ze een auto en trokken ze de bergen in, o.a. naar Valdejossa (?). Jos A. was daar eerder die week vanuit stilstand gevallen met zijn fiets en zo herdoopten ze het schilderachtige dorp terstond van Valdemossa naar Valdejossa. Inge kroop meestal ’s avonds redelijk op tijd in bed met haar Bert, maar Maaike bleef al eens graag plakken in den Bostella, het café over hotel Helios. Zo graag Eddy naar zijn bedje wilde na middernacht, zo streng gebood Maaike hem om te blijven zitten. Maaike genoot met grote en volle teugen van uiteenlopende alcoholische drankjes en hoe later het werd, hoe meer lekkere olijfjes ze naar binnen ‘schoof’.

 

 

Eddy Neys, alias Very Nice, voor het eerst op de fiets in Mallorca.


De stilste van de groep was Marc DC. Maar ook hier geldt het spreekwoord : stille waters, diepe gronden. Marc reed alle grote ritten mee en genoot onderweg als geen ander. Elke renner moest tijdens de zware ritten stevig recupereren met plat water, Ice-tea en Cola zero. De Marc liet die gezonde drankjes straal aan zich voorbij gaan en dronk altijd en overal zijn cerveza, zijn pintje. Soms ook vergezeld van een groot stuk taart met een pollepel room er bovenop. De Marc had er allemaal geen moeite mee en fietste kranig voort, dag na dag. En terwijl ieder van ons onderweg zo eens omkeek naar een Spaanse schone, kwam Marc

’s avonds hand in hand tevoorschijn met de knapste van allemaal : Viviana. Zijn vriendin uit Mallorca vergezelde de Heidestoempers de laatste dagen van de reis op een feilloze manier. Viviane vormde het middelpunt van ieders belangstelling. De Marc straalde als nooit tevoren.

 

Lukas J.had zich tijdens zijn afwezigheid in Kalmthout laten vervangen door de 1ste schepen. Maar burgemeesters moeten altijd en overal werken, zo bleek. Vroeg in de zondagochtend werd hij uit zijn Helios-bed gebeld door het VRT-radionieuws. De Nederlandse overheid wil wiet voortaan zelf legaal gaan kweken en de vrees bestaat dat criminele drugskwekers straks massaal de Belgische grens overtrekken. Wat is daarop de reactie van de burgemeester van de grensgemeente Kalmthout ? Lukas sprake klare taal : hij stelde voor een muur te bouwen op de Nederlandse grens, hield ook een betoog over het inschakelen van Heidestoemper Louis A. in de strijd tegen de drugscriminelen en bepleitte andere extreme vormen van gewapend bestuur. Niets van dat haalde het journaal. Het bleef enkel bij “waakzaam opvolgen en de situatie overleggen met de Nederlandse collega’s.” Met al die illegale dreigingen in zijn hoofd kroop de stress op het einde van de fietsdag in de benen van onze burgemeester. Het noopte hem tot een illegale benenmassage op het strand voor de zachte prijs van ‘10 eulo’. Die bleek zeer doeltreffend. Hij vloog de bergen op de dag erna.


 

Sa Calobra, de voet van de zwaarste klim van Mallorca.


VRT-reporter Kris M.had het zo druk gehad dit jaar op de sportredactie dat hij nauwelijks aan training was toegekomen op zijn koersfiets. Maar hij begon de 6-daagse met een wel zeer verrassende openingsrit. Hij trapte zodanig in de boter dat er zowaar een overwinning in zat die dag, moest er gekoerst zijn. Zijn lange en zware lichaam zat vol adrenaline van deze onverhoopte prestatie. De topvorm bleek echter van korte duur. Dag 2 zette het verval zich resoluut in en de goede vorm kwam nooit meer terug. Het ging van kwaad naar erger. Zelfs tips en tricks van zijn goede vriend en kinesist van menig topsporter Lieven Maesschalck leverden geen verbetering op. Het vet was van de soep bij deze voormalige triatleet. Zijn respect voor de Heidestoempers is nu nog groter geworden dan het al was. Het schema van fietsenmaker Theeuw blijkt opnieuw efficiënter dan dat van Paul Van den Bosch.

 

In zijn zog trapten nog enkele gastrenners en -rensters mee. De bekendste is de radiostem Dirk Gerlo van Sporza. Als er wordt getennist, is Dirk van de partij op de radio. En dat de man graag werkt, bleek onderweg. Zo af en toe kwam de journalist in hem naar boven en werden de Stoempers vakkundig geïnterviewd over hun prestaties. We waanden ons zo live in de ether van de nationale sportradio. Ook zijn vriend en dorpsgenoot Rob De Meyer uit Hove trapte mee. Deze voormalige topsporter draagt op zijn fiets een stevige torso mee. Dat resulteerde in mooie resultaten. Zijn spiermassa was echter ook de oorzaak dat hij bij de beklimmingen de rollen moest lossen vooraan. Moesten die mannen meer trainen, we zouden onze ogen nogal opentrekken. 


 

Nele, Theo en Anneke : jong en oud verenigd.


Ook Heidestoemper Martin V. en ‘Rik Flik’ van de politiebond reden een paar keer mee. Martin won ooit 17 koersen op één jaar bij de WAOD en dat talent steek je zelfs na jaren niet weg. Hij peddelt vlot mee naar boven en komt aan op reserve. Wat een koereur. En dat de Rik bij de politie heeft gewerkt, dat hebben we geweten. Hij loodste ons op het einde van een rit via een andere weg naar het hotel dan we gewend waren. Dat werd een hachelijke tocht door druk auto- en vrachtverkeer langs drukke wegen en grote ronde punten met wel 4 rijstroken. Rik smeet er zich met zijn fiets vakkundig tussen met de Heidestoempers in zijn zog, allen weliswaar met een groot ei in hun broek. Geef ons toch maar de Jos-route om binnen te rijden.

 

Tot slot besteden we met plezier een paragraaf aan het jonge vrouwelijk Kalmthouts gezelschap. Anneke en Nele, twee twintigers, verbleven ook in Helios en lieten zich het gezelschap van de Heidestoempers welgevallen. In het begin was dat wat aarzelend en afwachtend, de laatste ochtend hadden ze het al zover gebracht dat Walter en Theo M. pannenkoeken als ontbijt bij hen aan bed serveerden. De sportieve jongedames genoten voor het eerst van al het moois in Mallorca. Ze zwommen tot ver in de zee, liepen vele kilometers over de dijk aan de Playa en kropen gewillig in ons wiel, over berg en dal. Nele had nog nooit meer dan 100 km gefietst. In Mallorca deed ze dat bijna drie dagen achter elkaar. Knap werk dus. De sportieve en extra-sportieve exploten van haar vriendin Anneke zijn gekend en ook wat berucht in Kalmthout en omstreken. Maar de Heidestoempers waren toch nog stomverbaasd over haar prestaties op de fiets. Ondanks een stevige hoest de ganse dag door beklom ze zonder verpinken de ene berg na de andere. Alles in orde Anneke ? “Jot joeng, da komt hier goe zenne”, aldus de optimistische sportieve griet. Zij wordt straks ongetwijfeld de nieuwe Belgisch kampioene Biermijl in Leuven (4 x 400 meter + 4 pils ad fundum).


 

De kustweg, één van de mooiste routes op Mallorca.

 

Het kwam dus goe in Mallorca. Bedankt Jos voor de feilloze organisatie. Het was een ontspannende én inspannende trip in het gezelschap van een fijne equipe. Daarvoor moet je dus bij de Heidestoempers zijn. Het is een schoon club.

 

Lukas


 

 

WIST U DAT....

Wist u dat Mallorca voor de eerste keer werd georganiseerd in 1997 door TM, later door Carl Nuytemans en heden door Jos Arnouts op z’n best.

 

Bij deze een klein verslag van onze reis dd. 6-13 oktober 2017 waar we met 15 waren.

-       Walter Govaers : 

Wie kent hem niet, een steeds gedreven renner, plat of bergen, alles kan, ervaring zat.... Alsook ‘s avonds voorbeeldig naar bed, slaapt dan ook overal  (strand,  vliegtuig, terras, luchthaven,...) zonder vrouwen... Walter is zot van pannenkoeken en niet enkel aan zichzelf denkende.

-       Jean -Francois de Saint Leger : 

Een rijke Canadees en fitnesscoach,eenj aanwinst voor de Heidestoempers, halve sheikh en heel slim want heeft 2 vrouwen en 3 kinderen...

-       Theo Van Zele : 

WIKI wilt zeggen, weet allessss. Mallorca renners en vrouwen moeten hem bedanken daar hij de financiële kant op zich genomen heeft...cervesa s en vino tinto

prachtig bijgehouden.. Hij heeft goede benen, dus alle bergen onder de 1000m zijn beklommen, zonder president in zijn wiel.

-       Frank Van Trier : 

spijtigggg genoeg is onze sponsor maar 3dagen meegeweest en op zijn manier heel goed meegereden...wel gebrek aan training in Belgie. Hij moet steeds hard werken dus geen tijd om te fietsen (gedachtensteeds bij Renault, Dacia, Jaguar, Range Rover) speelt steeds in zijn hoofd. Bedankt voor de tournee General in Café Bostella te Mallorca. Lekkere cervesas en vino tintos.

-       Lukas Jacobs : (burgemeester) 

geen politieke speeches zijn voorbijgekomen. Op de fiets wel een tegenstander, Bert Wouters, sterkste...nadien Jos Arnouts en dan Lukas… ‘S avonds was het omgekeerd, dan kwam de nachtuil boven, is een gewoonte van de gemeenteraad. Mag steeds in de toekomst meegaan maar dan gelieve een stuk van de gemeentekas mee te nemen. Volgende Mallorca bijeenkomst gelieve ook uw zoon Tuur mee te nemen. Wist je dat wij de snelste Burgemeester van Antwerpen hebben.

 

-       Eddy Neys : 

is voor de eerste maal mee geweest naar Mallorca en begint aan zijn Mallorca-reeks. Wie zijn vrouw graag ziet neemt ze mee, maar Maaike Teysen mag ook zeker van iedereen terug mee en dan haar man zijn lippen beter verzorgen, meer kussen... Ze heeft nooit dorst gehad en veel met de elektrische fiets gereden. Eddy gaat ook een fotoavond inrichten met taart en gebak van de beste bakker.
 

-       Bert Wouters : 

Is een supertalent en dat is algemeen geweten. En ook het geluk van een zeer lieve vrouw te hebben Inge Van Deun. Trouw koppel waar we allen een voorbeeld aan kunnen nemen...steedsglimlachend na een zware bergrit. Bert moet wel oppassen dat hij niet aan de drank geraakt met zoveel terrasjes en lange avonden.

 

-       Marcel Kerstens : 

De ideale middelmaat renner, steeds opgewekt en gedreven zelfs na een zware operatie (2 nieuwe hartkleppen). Maar Marcel laat hét niet aan zijn hart komen. Hij heeft 2 dagen een kleine keelontsteking gehad maar de moraal was er niet minder door. CARPE DIEM -PLUK DE DAG en geniet, dat zijn z’n woorden.

 

 

-       Marc de Crom : 

Heeft een mooi verlof gehad met de Stoempers maar vooral met zijn Viviana, wonende in Palma. Hun zwoele avonden zal later uitgelegd worden in het Centrum te Heide op zondagmiddag na het fietsen en daarvoor dient men de

middag vrij te nemen. Marc, Wiki Theo en burgemeester : de 3 Musketiers die ‘s avonds de bar sloten en het licht uitdeden.

 

-       Ludo Neys : 

Na de nodige complicaties van het hart is hij terug, 20 jaar verjongd. Heeft wel TM terug aan de drank gebracht. Past goed bij de groep, heeft al de helft van de Stoempers geschiedenisles gegeven als ex-professor te St Michielscollege.
Nu heeft hij les gekregen in bergbeklimmen en fietsen. 

 

-       Chris Meertens : 

reporter van de VTM of VRT, niemand weet het. Maar wat we wel weten is dat hij een contract getekend heeft bij de Stoempers tot 2040... Lidgeld zelf te betalen.....want de rest van het jaar hotels, buffet, drank en verplaatsingen steeds betaald door belastingbetaler, WIJ dus. Hij is heel het jaar op reis. Chris mag altijd meegaan onder leiding van WIKI Theo.

 

-       Jos Arnouts : 

organisator sinds jaren en weet Echt Alles, meer dan Wiki Theo (parcours-kenner) op zijn leeftijd is hij de beste...bewijzen zijn er op Strava app. Steeds correct -wie meer wil weten kan terecht op het gemeentehuis (Lukas) erewoord...want die heeft afgezien van een man die 14j ouder is. Hopelijk blijf je trouw aan de volgende Mallorca reizen, met successss  Proficiat van het ganse Team.
  

-       Theo Melsen : 

hoeveel jaar nog te gaan??? De bergen worden steeds hoger en hoger.. Bv. Cura -San Salvador etc.
 

-       Onze gastrenners : 

Rob de Meyer is directeur van een groot bedrijf! Dirk Gerlo, algemene sportreporter VRT-radio.

2 prachtige meisjes uit Kalmthout -Anneke de Valckeneer, 24 jaar, dochter van de Witte en Nele Paardekam, 26 jaar, zorgverpleegster van Kontiki te Heide.

 

Zeer geslaagd verlof dankzij het parcours en het weer-steeds 26gr., steeds zon zelfs 's avonds.
Bedankt voor het mooi verlof en de vriendschap die hopelijk nog vele  jaren kan doorgaan.

Sportieve Groetjes van T.M.